Metody terapii
Jakie metody terapii stosujemy?
Pelvic Floor Sonofeedback Therapy®
Ultrasonografia umożliwia uzyskanie feedback’u, którym jest obraz generowany w czasie rzeczywistym, co pozawala na weryfikację poprawności wykonywanych ćwiczeń mięśni dna miednicy. Dzięki temu fizjoterapeuta może dawać przydatne wskazówki i obserwować wdrażanie ich przez pacjenta. Ocena efektów terapii jest możliwa ze względu na opcję zapisania obrazu i przypisane go do danego pacjenta.
Terapia STIMFLOW® oraz Winner Flow®
Elektrostymulator STIMFLOW® jest przeznaczony do pracy z mięśniami brzucha i/lub krocza. Monitoruje jakość oddychania pacjenta. Metoda harmonizuje z fizjologią i ma na celu powrót do prawidłowej synchronizacji brzuszno-kroczowej. Stymulacja jest wyzwalana i utrzymywana przez oddech użytkownika. Podczas oddychania pacjent może wizualizować jakość oddechu na ekranie. Winner Flow to ustnik wydechowy, który współpracuje ze stymulatorem. Dzięki niemu możemy zmieniać kaliber ciśnienia odpowiadający każdemu poziomowi sprawności. Elektrody brzuszne i kroczowe są przyklejane w odpowiednim obszarze na skórze – badają wzorce aktywności mięśni.
Technika Abdo-Perineo-Expiratory ma na celu regenerację mięśni brzucha i krocza. Metoda opiera się na fizjologii człowieka. Pomocna jest we wszystkich schorzeniach, w których dochodzi do niewydolności mięśni brzucha. Urządzenie ma kilka zastosowań: stymulacja aktywowana oddechem, stymulacja automatyczna, stymulacja ręczna, biofeedback.
Pomocna w: czasie porodu (Winner Flow), obniżeniu narządów miednicy mniejszej, wysiłkowym nietrzymaniu moczu, mieszanym nietrzymaniu moczu, nietrzymaniu moczu z parcia, nietrzymaniu stolca, atakach paniki, zaparciach i stresie.
Terapia TECAR
Zwana również diatermią. Polega na dostarczaniu do tkanek energii wykorzystującej prąd radiofrekfencyjny. Metoda ta zapewnia przemieszczanie się limfy oraz krwi. Rozszerza naczynia krwionośne, dzięki czemu pozytywnie wpływa na metabolizm tkankowy, zaopatrywanie komórek w tlen, a także substancje odżywcze. Wpływa na desensytyzację obwodowych włókien nerwowych oraz nocyceptorów, zwiększa elastyczność tkankową, zmniejsza dolegliwości bólowe i zmniejsza napięcie mięśniowe. Badania potwierdzają, że najlepsze rezultaty uzyskuje się na częstotliwościach 448kHz – 570kHz. W zależności od tego jaki efekt terapeutyczny chcemy uzyskać, stosujemy różne częstotliwości oraz tryby (pojemnościowy lub oporowy). Nasze urządzenie posiada możliwość prowadzenia terapii dopochwowo, doodbytniczo a także zewnętrznie. Pracujemy na częstotliwościach, które są naukowo uznane za najbardziej skuteczne. TECAR ma szerokie zastosowanie w fizjoterapii uroginekologicznej, urologicznej oraz anorektalnej. Najczęściej wykorzystujemy go do terapii zespołów bólowych miednicy mniejszej, rozejścia mięśni prostych brzucha, blizn, nerwu sromowego, zablokowania pokarmu w piersi, zaparć oraz zaburzeń erekcji o przyczynie naczyniowej.
Terapia przy użyciu EMY
Emy to urządzenie działające na zasadzie rejestracji ciśnienia występującego podczas ćwiczeń mięśni dna miednicy. Czujniki występujące na urządzeniu wizualizują ciśnienie w aplikacji mobilnej (biofeedback). Urządzenie pozwala zapisać i ocenić wysiłki podejmowane w formie ćwiczeń i gier. Aplikacja mierzy maksymalną siłę skurczu mięśni dna miednicy na początku, co pozwala na skalibrowanie sondy i dostosowanie poziomu ćwiczeń do obecnego stanu mięśni.
Elektromiografia powierzchniowa (biofeedback)
Elektromiografia pozwala zaobserwować czas i siłę skurczu, czas relaksacji, przebieg relaksacji mięśni dna miednicy oraz stabilizację obwodową bądź jej brak. Na tej podstawie dobiera się liczbę powtórzeń i serii w treningu mięśni dna miednicy. Pacjent w czasie treningu/badania ma możliwość obserwowania efektów swojej pracy i wdrażania wskazówek fizjoterapeuty. Ta metoda terapeutyczna umożliwia budowanie propriocepcji mięśniowej. Dzięki zapisowi pracy pacjenta możemy oceniać efekty terapii.
Elektrostymulacja
Elektrostymulacja mięśni dna miednicy ma na celu pobudzenie włókien fazowych i/lub uruchomienie włókien tonicznych. Stosowana jest najczęściej w nadreaktywności pęcherza moczowego, po radykalnej prostatektomii oraz przeciwbólowo. Może być wykonana doodbytniczo, dopochwowo oraz przezkroczowo. Powinna być wykonywana w gabinecie przy zastosowaniu odpowiednich parametrów dla danego pacjenta.
Pessaroterapia
Pessar to elastyczna i miękka wkładka wykonana z silikonu medycznego lub winylu. Zakładany jest w celu podparcia dla obniżonych narządów. Może być również stosowany w zaburzeniach mikcji. Pessary najczęściej stosowane mają kształt kostki, a ich rozmiar jest dobierany indywidualnie dla danej pacjentki. Może być zakładany na cały dzień lub w określonych sytuacjach (np. podczas wysiłku fizycznego) i użytkowany przez długi czas.
Tampony podcewkowe
Tampony podcewkowe stosuje się najczęściej w leczeniu wysiłkowego lub mięszanego nietrzymania moczu. Można je stosować również w przypadku obniżenia pochwy i macicy. Zazwyczaj stosuje się tampony, które mają kształt bardzo podobny do tamponów standardowych (cylindryczny). Tampony nadają się do kilkunastu aplikacji i mogą być zakładane na różne okresy czasu (w zależności od rodzaju i nasilenia problemu). Rozmiar jest dobierany indywidualnie. Wykonane są z poliwinylu medycznego (elastyczna pianka).
Kinesiotaping
Jest to metoda oklejania ciała pacjenta specjalnymi plastrami. W zależności od efektu jaki chce się uzyskać dostosowuje się odpowiednie naciągnięcie plastra. Plaster zwiększa przestrzeń pomiędzy powięzią i skórą. Odpowiednio naklejony wspomaga pracę mięśni i stawów, koryguje ich ustawienie oraz ułatwia wykonywanie ruchów. Technika ta wspomaga proces rehabilitacji dzięki działaniu sensorycznemu plastra, a także dzięki poprawie mikrokrążenia krwi i limfy. Można tą metodę zastosować m.in. w rozejściu mięśni prostych brzucha, obrzękach, bólach miesiączkowych powłok brzusznych, terapii blizny, ciąży (prewencja rozejścia mięśni prostych brzucha, ból spojenia łonowego, zapalenie rozcięgna podeszwowego), bólach stawowych oraz bólach kręgosłupa.
Terapia manualna
Terapia manualna jest jedną z metod fizjoterapii, która opiera się na biomechanice i anatomii człowieka. Polega na diagnozowaniu i leczeniu pacjenta za pomocą rąk fizjoterapeuty. Jest nieinwazyjna i ma na celu przywrócenie funkcji poszczególnych elementów układu ruchu tj. : mięśnie, więzadła oraz stawy. Najczęściej wykorzystywane techniki w terapii manualnej to: trakcja, mobilizacja oraz manipulacja. W terapii tkanek miękkich poprzez odpowiedni ucisk na ciele pacjenta eliminuje się bolesne punkty spustowe i przywraca równowagę oraz funkcjonalność tkankową. Stosowana w zaburzeniach czynności układu ruchu i dolegliwościach bólowych. W uroginekologii pomocna m.in. przy zaburzeniach statyki.
Terapia blizny
Blizny to pozostałość po przerwaniu ciągłości skóry oraz tkanek. Podczas procesu gojenia powstają struktury łącznotkankowe, które tworzą zbitą i nieregularną warstwę – zrosty. Blizna wraz ze zrostami powoduje zmniejszoną ruchomość tkanek oraz zaburza prawidłową biomechanikę. Poprawiamy jej funkcjonalność, aspekt wizualny oraz zapobiegamy tworzeniu się restrykcji poprzez różne techniki takie jak: mobilizacja czy kinesiotaping.
Techniki osteopatyczne
Techniki osteopatyczne przy udziale rąk terapeuty mają na celu: uwolnienie ograniczeń w ruchomości oraz funkcjonalnych zaburzeniach tkanek, zmniejszenie nacisku na naczynia i nerwy, usprawnienie zdolności organizmu do samouzdrawiania, zniesienie ograniczeń dla podstawowych czynności fizjologicznych oraz wywołanie w ciele pacjenta zmian na poziomie metabolicznym, biochemicznym i krążeniowym. Techniki można wykorzystywać m.in. w cieśni nadgarstka, obrzękach, nietrzymaniu moczu, dysfunkcjach więzadeł, mięśni oraz stawów.
Drenaż limfatyczny
Forma manualnego oddziaływania na układ limfatyczny. Ma na celu poprawę motorki chłonki oraz redukcję obrzęków. Najczęściej wykonywany w przypadku obrzęków. Ma również zastosowanie w dysfunkcjach miednicy mniejszej.
Ćwiczenia indywidualne
Ćwiczenia indywidualne to szerokie spektrum różnych ćwiczeń wykorzystywanych do usprawniania funkcjonowania układu ruchu pacjenta. Ćwiczenia mogą odbywać się z przyrządami (piłki różnej wielkości, ciężarki, gumy, taśmy, dyski itp.) oraz zawierać elementy z jogi, pilatesu. Powinny zostać indywidualnie dobrane do schorzenia pacjenta. Głównie wykorzystywane są przez nas ćwiczenia hypopresyjne, ponieważ przynoszą oczekiwane rezultaty w uroginekologii i urologii za względu na brak generowania zwiększonego ciśnienia śródbrzusznego. Stosowane są w obniżeniu narządów miednicy mniejszej, wysiłkowym nietrzymaniu moczu oraz rozejściu mięśni prostych brzucha. Trening mięśni dna miednicy jest istotny dla wszystkich schorzeń z dziedziny urologii i uroginekologii. Pacjent powinien pod okiem terapeuty nauczyć się efektywnie napinać mięśnie i je rozluźniać. Szczególnie ważny podczas tych ćwiczeń jest biofeedback EMG oraz USG, a także weryfikacja palpacyjna terapeuty, ponieważ musimy być przekonani, że pacjent jest w stanie poprawnie wykonać skurcz i napięcie, aby mógł wykonywać je samodzielnie w domu. Na tej podstawie jest również ustalana ilość powtórzeń oraz serii.
Metody terapii w czasie ciąży
W ciąży stosowane są różne metody terapeutyczne w zależności od dolegliwości i stanu pacjentki. W pracy z pacjentkami ciężarnymi wykorzystujemy m.in.:
- ultrasonografię – sonofeedback,
- masaż krocza – w okolicach 34./37. tygodnia ciąży jako przygotowanie tkanek krocza do porodu,
- techniki relaksacyjne – m.in. masaż,
- terapia manualna,
- techniki osteopatyczne,
- kinesiotaping,
- trening MDM,
- ćwiczenia indywidualne (pozycje pilatesu, jogi, pozycje ułożeniowe, krąg Milesa),
- łagodzenie bólu (techniki przeciwbólowe porodowe/rebozo),
- TENS w czasie porodu.
